کشف علمی که هر پدر مادری باید بدانند! 
حتما براتون پیش اومده که توی کتابفروشی یا سایتها، کلی کتاب کودک میبینید با عکسهای فانتزی و بامزه یا با پاپآپهای سهبعدی که وقتی بازش میکنی، یه درخت یا یه حیوون میپره بیرون! 
این کتابها واقعا چشمنوازن و بچهها هم کلی ذوق میکنن. اما یه سوال مهم: > آیا همین کتابهای پر زرق و برق، واقعا به *یادگیری* بچهم کمک میکنن؟ جواب علم، برخلاف انتظار، “نه همیشه!” هست. تحقیقات نشون داده برای یادگیری واقعی، مخصوصا تو بچههای زیر ۳-۴ سال، یه چیز خیلی سادهتر بهتر جواب میده: ### 
برنده یادگیری: کتابهای ساده با عکسهای واقعی! * چرا؟ بچههای کوچیک (مثلا ۱.۵ ساله تا ۳ ساله) مغزشون تازه داره یاد میگیره چطوری دنیا رو بشناسه. اونها نیاز دارن چیزایی که توی کتاب میبینن، شبیه همون چیز توی دنیای واقعی باشه تا بتونن ارتباطش رو بفهمن. * مثال: فرض کن میخوای به بچهات یاد بدی این یه “**سگ**” هست. * کتاب با عکس واقعی سگ (یا نقاشی خیلی دقیق و شبیه واقعیت): 
بچه راحتتر میتونه این عکس رو با سگ واقعی تو پارک یا خونهی عمه ارتباط بده. یادگیری اسم و حتی چیزای دیگه راجب سگ (مثلا “سگ واق واق میکنه”) بهتر انجام میشه. * کتاب کارتونی با یه سگ فانتزی مثلا بنفش با چشمهای درشت!: 
بچه ممکنه بفهمه این توی کتاب یه چیزیه به اسم “سگ”، ولی بردن این اسم و شکل اون حیوون عجیب غریب به دنیای واقعی، براش خیلی سختتره. * کتاب پاپآپ که وقتی بازش میکنی یه سگ سهبعدی میپره بالا: 
بچه حسابی سرگرم *باز و بسته کردن* و *لمس کردن* اون سگ کاغذیِ بامزه میشه! اما این وسط چند اتفاق میافته: 1. سردرگمی: بچههای کوچیک نمیتونن همزمان هم بفهمن این یه اسباببازی کاغذی باحاله برای بازی، و هم یه نماد از یه حیوون واقعی به اسم سگ. مغزشون گیج میشه (به این میگن “**مشکل دوگانگی**”). 2. حواسپرتی: همهی توجه بچه میره سمت باز کردن، بستن، لمس کردن اون پاپآپ. دیگه گوشش به حرفهای شما که دارید راجب سگ توضیح میدید نیست! یا اگه باشه، خیلی کمتر میتونه همزمان هم دستش رو بچرخونه هم به حرفهاتون *واقعا* توجه کنه و یاد بگیره (به این میگن “**بار ذهنی زیاد**”). ### 
پس تحقیق چی میگه؟ خلاصهش اینه: * بچههای کوچیکتر (مثلا ۲۰ ماهه): اسم چیزای جدید رو خیلی بهتر از یه کتاب ساده بدون پاپآپ یاد میگیرن تا از یه کتاب پاپآپ دار. * بچههای کمی بزرگتر (۳۰-۳۶ ماهه): چیزای واقعی راجب دنیا (مثلاً “فیل خرطوم بلند داره”) رو خیلی بهتر از یه کتاب با عکسهای واقعی و بدون پاپآپ یاد میگیرن تا از همون کتاب با عکسهای واقعی ولی *با* پاپآپ، یا کتابی با نقاشیهای غیرواقعی. ### 
نکته طلایی برای پدر و مادرها: 1. برای *یادگیری* هدفمند: دنبال کتابهایی باشین با عکسهای واضح و واقعی (عکس یا نقاشیِ دقیق) و بدون پاپآپ و فلپ و زبانههای اضافه. اینها قهرمانهای یادگیری هستن! 
2. پاپآپ واسه *شادی* و *سرگرمی*: کتابهای پاپآپ خیلی باحالن و بچهها عاشقشون میشن! 
ازشون برای لذت بردن با هم، تقویت حس لامسه و تجربهی مشترک شاد استفاده کنین. ولی انتظار نداشته باشین بچهتون زیر ۴ سال، محتوای آموزشی سنگینی ازشون یاد بگیره. اونها مثل آبنبات کتابی هستن: خوشمزهان، ولی غذای اصلی یادگیری نیستن! 
3. نقش *شما* از همه مهمتره: مهمتر از جلد کتاب، طرفی هست که شما کتاب رو میخونین! باهاش حرف بزنین، بپرسین “این چیه؟”، “گربه چه رنگیه؟”، “ببین این پرنده کجا نشسته؟”، به عکسها اشاره کنین، و به حرفها و حدسهای کوچولوتون گوش بدین. این گفتوگوی ساده، شاهکلید یادگیریه! 
4. سن مهمه: هرچی بچه بزرگتر بشه (مثلا بالای ۴ سال)، درکش از نمادها بیشتر میشه. اون موقع کتابهای با تصاویر متنوعتر و حتی پاپآپهایی که راستیراست ربط دارن به داستان (مثلا یه درخت که وقتی بازش میکنی میبینی پرنده توش لونه داره) میتونن مفید باشن. ### 
یه نکته راجب کتابهای الکترونیکی (تبلت، موبایل): تحقیقات میگن کتابهای الکترونیکی پر از انیمیشن و صدا هم میتونن مثل پاپآپهای فیزیکی عمل کنن: حواس بچه رو پرت میکنن و باعث میشن کمتر به اصل مطلب توجه کنن و کمتر یاد بگیرن
